Dextra patris, matris decus, amborum alma voluptas,
Amborum observans, natus pius, et pius idem
Frater, fratris honos, amor idem, honor atque sororis,
Post patrem patriae fulcrum columenque Britannae
Unitae, seu divisae, Scotae, Angligenaeque; 
5
Scotis natum, Anglisque datum, satis aequus utrisque,
Charus utrisque adeo. Nec fas componere, nec sit
Hos praeferre, aut hos, urget ratio acris utrinque.
Conspiratio cunctorum, quaesitaque multum
Unio, communi hoc compacta in pignore amoris,
10
Unio, communi hac causa compacta doloris.
Plebisque, equitumque, et magni cura senatus,
Et stupor, et pavor, et dulcis reverentia; mundi
Expectatio rara per omnia saecula; rara
Spesque bonis, terrorque malis, Tanaique 
15
Formidatus, quam merito, tam gaudia Rheni
Tam Ligris, forte atque Tagi; tam gloria magni
Deliciaeque orbis, magni admiratio et orbis;
Sive eques exercet belli simulachra sub armis,
Sive pedes, quatit hastam, aut fulmineum rotat ensem 20
Hencricus, certo seu fulmina dirigit ictu,
Ingens Martis honos, ingens Mavortis alumnus.
Magni animi at mitis tamen, excelsae indoli atqui 
Mente
humili; probus, at prudens; veraxque, tenaxque
Promissi, fideique antiquae; sed catus idem 25
Et fraudem cognosse, et notam eludere fraudem,
Et capere, et facere, et celare arcana. Severus
Fronte hilari; fortis, sed fellis et inscius irae;
Accessu, affatu facilis, comisque, gravisque;
Et frugi, sine sorde tamen; sine crimine largus, 30
Munificusque et magnificus; quin grandia spirans
Ambitione procul; re, vultu, et voce modestus.
Hac regnorum in spe, saeclo hoc, his moribus atque hac
Aetate invita castus; sapiensque, bonusque;
Absque superstitione pius; iustusque, sagaxque; 35
Ingenii, fortunae, animique et dotibus ingens
Corporeis; aptus rebus, Musis nec ineptus;
Praesidium, doctis spes, et solatia Musis. 
Sive iocos tractet, seu tractet seria, solers;
Cura poli, cui cura polus, cui Relligio altum 40
Pectus, et insedit penitos uberrima sensus.
Qualem aut optarent praesentia saecula, prisca
Vel finxere sibi, fel laudavere, futura
Vel sperare ausint usquam regemve virumve,
Aut
natum, aut fratrem, aut socium, dominumve ducemve, 45
Uno patre minorem, uni parere scientem,
At regere, imperio at populos fraenare superbos,
Et populis dare iura, modumque imponere iuri,
Exemplisque praeire volentem, animosque sequaces
Ducere, sive togam pax, seu res postulet arma, 50
Quam raperet campo agmen, et altas fulminet urbes,
Consilio promptusque manu! Neptunia quantus
Verberet arva volans, et totum perdomet aequor,
Atque polos ultra fugientes atterat Indos.
Hoc orbata gemis, miseranda Britannia? Quidni? 55
Ingeme, et accumula lachrymas, luctusque, nec ullae
Sint lachrymae luctusque satis. Quod flumina pontus
Accipiat tua tanta, sciat non flumina pontus
Se capere, at lachrymas, quod ventis personet aether,
Sentiat esse tua haec suspiria. Solve dolori 60
Fraena pio, ni sic solvas, peritura dolore.
Ergo age, deiecto vultu, pullataque cultu,
Humectata genas, incessu tarda silensque
(Qua planctus, gemitusque, eiulatusque remittunt)
Ut decet, incede. Haud ullus tibi contigit unquam 65
Tam iusta ratione dolor, seu funera defles
Immatura aevo, seu spes praereptaque mundo
Gaudia, cassaque vota bonorum, et aperta malorum
Torva supercilia, atque truces fremitusque, minasque
Insultante palam Latio. Laxato querelis, 70
Laxatoque viam lachrymis, singultibus imple
Aetheraque et terras, quate totum planctibus orbem,
Et
cautes clamore, atque horrida rumpito saxa,
Qua Tamesis, qua Tueda ruunt, quaque ultima
Thule trans orbem iacet, extremique ad littora Gangis,75
Seu riget hybernis tellus pulsata pruinis,
Seu calido rubet axe solum. Veniantque vocati
In luctus populi, plangentiaque agmina iungant.
Denique sint magna haec, sint certe maxima, quin et
Qualia nulla unquam tellus, vel viderit aetas, 80
Vel visura. Aeterna tamen ne sunto. Quid illi?
Quid tibi profuerint? Animo moderare, modusque
(Non peto sit luctus) sit temporis. Omnia tempus
Edomat, una aeterna pio stant gaudia. Et istis
Impertire vicem. Vertet mox mensis, et Hymen 85
Laetus adest, nullis turbandus luctibus Hymen,
Elizabetha Palatino cum nubat, et omen
Firmet, quo pater ipse, ac vir, Batavusque Britannusque,
Gaudeat et totis late Germania campis
Festum agitet, ducatque choros, et carmina dicat. 90
Cum Deus ille potens hominum luctum atque tumultus,
Insanos populorum, immanes pectoris aestus,
Turbasque, ac tempestates, fluxusque refluxusque
Sedabit, sese insinuans, minuetque labores
Iucundam aspirans rebusque animisque quietem. 95
Adsis (o!) lux alma, et coelo fausta sereno
Illucesce, orbique veni exoptata Britanno.
Nulla dies nostris illuxit laetior oris,
Nulla piis unquam venit expectatior hora.
Tu iuvenum, tu cura senum, tu grata puellis 100
Nuptis innuptisque venis, plebique, equitique
Et patribus. Qui fraena regunt, qui iussa capessunt
Uno te ore fremunt unam, te publica vota,
Te privata vocant. Testis Tamus, et Taus, atque
Quacunque obtensis late obiacet Anglia regnis, 105
Deucaledoniaca Caledon vel tunditur unda.
Cynthia ne dubita, solito properantior ire,
Et sol adde gradum, festinatosque sorori
Da reditus. Ne necte moras. Quae gaudia differt
Longa futura hora est omnis. Quid livor ineptus 110
Perstrepat? Illa Tago (iure), et quem praetulit Indo
(Non regno indecorem, belloque et fortibus armis
Et prisca pietate et relligione decorum,
A magnis quas hausit avis, summa indole, summa
Spe iuvenem, forma insignem, et florentibus annis) 115
Te sequimur, Frederice ingens, votisque favemus.
Sis foelix, sit faustus Hymen dominaeque, tibique,
Sit soceris, populisque tuis, regnisque Britannis,
Quemque olim regnis promittant fata Britannis,
Non
fratre Henrico, non magno patre, minorem. 120
Eia age, magne puer, fatis, et maxime votis,
Alter surge Henricus, et illius indue mores,
Moresque, effigiemque, et curas principe dignas
Concipe. Nulla unquam virtutis gratior aura
Spirabitve aliunde, aut conciliabit amorem125
Uberior, quam quae veniens de corpore tali
Expressit simulachra animi, et vestigia pressit.
Magna manet certe te hac gloria, sed manet una
Arduum iter tantis contendere laudibus. Atqui
Annitendum adeo, nec onus deponere nec fas 130
Despondere animum. Frater qua praevius ivit,
Prona via est, tantum aude, ingens. Vel pone sequi, vel
Praevertisse etiam, et magnis Deus annuat ausis.
Haec nobis lachrymas spes una abstergat, in unam
Hanc positis lachrymis incumbe, Britannia, curam, 135
Et quicunque Britannus ades, natusve satusve
Aut prisca de stirpe, aut iam forte insitus, et qui
Eloquio ingenioque vales, cui vel tua virtus
Vel sors imposuitve onus aut indulsit honorem,
Ut vivas audire, ut possis reddere voces, 140
Huc nervos, viresque intende. Haec area lata,
Materia haec faecunda venit sermonibus, ut qua
In verum possis virtutis ducere callem,
Ducere qua veram possis virtutis in arcem,
Atque ausis veri compendia dicere regni, 145
Regnandique artis. Totam quam polluit audax,
(Impius, impurusque, inconsultusque, procaci
Fronte palam, positoque pudore insulsus, ineptus,
Improbitatis prostibulum, faex ingeniorum
Et scelerum concinnator, scelus ipse, nec in quo 150
Praeterea magnum agnoscas quid, puditus, excors,
Ignotus Musis, mendax, mendosus, ubique
Inconcinnus, delirusque) Hetruscus, in atrum
Torquendus Phlegetonta, scholis procul, aut procul aulis
Excutiendus, et in patrium ablegandus Avernum 155
Congenerem, spirans tam faeda et dira, vomensque
Regnis perniciem et rebus. Fuge, Carole, pestem
Humani generis, naturae hostem opprobriumque,
Exosumque polo monstrum, catus. Incipe iam nunc
Mature odisse et teneris horrere sub annis, 160
Quae semper vitanda tibi, et te credere solis
Posse bonis regnum regere artibus, hoc opus unum
Imperio dignum. Nec tu dominarier orbi
Lege velis alia, aut diam demittere mentem
Ad tam vile ministerium inque ergastula (vere 165
Mancipium) scelerum et turpi te dedere fraudi.
Fraudi, qua servum nihil est mage, nil mage regi
Oppositum, qui liberius quo regnet, eodem
Fraude minus minuendus erit, temerandaque nusquam
Maiestas sacrati apicis vel labe, vel ulla 170
Servilis specie fraudis. Quam si induit, ille
Nae sceptrum, et sanctum regum diadema profanat.
O mihi tam serae producant stamina Parcae,
Ut si non, alia longe regione remoto
Privatos intra fines, curasque, domosque 175
Cernere fas, audire tamen mens gestiat, et vel
Posthumus hic manes accedat nuncius, ut te
Impietas, sine se, regem confessa (nec illa
Indiguisse, nec in partem regnive vocasse
Consiliive ullam) vultus suffusa pudore 180
Abdiderit, regumque aures, et liquerit aulas.
At pietas, at cana fides, at candida virtus
Et rigido recto contenta, et simplice vero,
Nec
solers minus, atque sagax, sat sufficiens, sat
Prompta dolos cognosse, dolisque occurrere notis,
185
Ut solium circumsteterint, soliumque bearint
Firmatum, supraque omnes hoc nomine reges
Elatum, extensumque extremi ad limina mundi
Trans Alpes, trans Euxinum, trans Causasa et Indum,
Cunctorum dum cuncta, et vota excesserit, et spem. 190
Interea fraeni mitis consuesce paterni
Ferre iugum: regat ille, et rerum flectat habenas.
Ille viam sternit Capitolia ad ardua, et ille
Fundamenta manu quatit, immisaque latebris
Luce, Palatini pandit penetralia Caci. 195
Illum, occultantem et caeca se nocte tegentem,
Efflantemque ignem et fumos nebulasque vomentem
Vidimus, et totas trahere in certamina turmas
Iesuidum, frustraque aditus et claustra tuentem
†Cassa mole operum magna,† et molimine vano. 200
Foelix perge, Iacobe, et clari ad lumina veri
Dum trepidat, latebrasque pavens circumspicit, ensis
Cuspide caelestisque et regis confice, funde
Coniuratum in coelum agmen, solioque verendo
Intentare manus ausum regumque, Deique, 205
Quicquid in immenso dignamur nomine mundo.
Nec minus illius turmas in verba coactas,
Iuratasque ultro, reduces in tramite veri
Sistito, vel premito imperiis, vel trans mare regnis
Exige, tota tuis donec pulsa exulet oris 210
Impietas Romana et Romam vel petat Orcum
Unde venit, Furiis, Erebo et prognata scelestis,
Et conflata hominum vano figmenta cerebro.
Sic regna, sic vive diu, iustusque piusque.
Sic magnus, fraudisque omnis securus, et artis 215
Loyoladum, (Latiaeque lupae, Stygiisque canis de
Stirpe atra infandi monstri partuque satuque)
Imperium in seros serus transmitte nepotes.
Quid dubites? Coeli ipse suis Deus excubat, ipse
Discutit
insidias, quippe et discusserat. Et nos 220
Tam devota tibi manus, et tot pectora, quamvis
Tardi ire in scelera, at quaecunque pericla subire
Haud tardi, quo iussa vocant tua, quoque salutis
Debita cura, et vetus amor coelique tuique.
Sentiit, et si res sic poscit, sentiet hostis. 225
Tantum, sancte parens rerum, qui robora, quique
Dasque adimisque animos, laetis successibus auges
Consilia evertisque, atque humana omnia nutu
Circumagis, placatus ades, facilisque precantum
Fac rata vota, nec incepto indulgeto furori. 230
Ille quidem quantus nos contra efferbuit (hanc spem
Quod prima, ostensam modo, sic succideris herba,)
Faxis, cernamusque satis, lachrymisque piemus,
Quae grex, rex, patres, plebs, quae peccavimus omnes
Te contra, cultusque tuos, et grandia iussa, 235
Commissa, aut omissa, palam, clam, sive sciens quis
Atque volens patret quid, sive quid inscius, erret.
En supplex genibus tua
turba advolvimur. O! da,
Da veniam, pacemque, insultantemque ruina
Turgentemque hostem nostra, ac infanda minantem 240
Excute consiliis, et inanes disiice fastus
Quos in te sumit turba impia. Sentiat esse
Te dominum, superesse patrem nec defore, sed nec
Deese patri Henricum, dum vivat Carolus, atque
O vivat, seceptroque patris non impar ubi ille 240
Maturus, plenusque annis et laude. Piisque
Ac iustis, magnisque impleverit actibus orbem,
Inque polum
serus reddit. Succedat avita
In solia, atque omnem virtutem exaequet avorum.
Dumque salo vasto, et stabito circumflua ponto 250
Terra, Iacobaea veniens de stirpe propago
Imperet unitis aequata lance Britannis,
Atque tua, invito Styge, foedera vindicet orbi.
Hae nobis lachrymae, haec cura, haec sollenia vota.
Haec, Henrice, tuo fas iusta impendere busto. 255
Magna heros, aut si magnis heroibus usquam est,
Quid maius, salve aternum, monimentaque mentis
Parva quidem, sed sume piae, non iusta (dabit nam
Quis tibi iusta satis?) Verum te carmina nostra
Murmure qualicunque strepant. Te Musa celebret, 260
Effaetae quamvis torpens sub limine vitae,
Et tenuisque, et egena, et desuetudine tarda,
At grato memoret versu. Te quisquis amabit
Magnus erit mihi. Te qui vero amplexus amore est;
Aeterno (quod possum unum) amplexabor amore. 270
REGI SUO SCOTIAE GRATULATIO
AD REGEM
NON potui mihi temperare quin Musam semper tenuem, nunc effaetam, suscitarem, quae salutem adventanti tibi diceret, rarum patriae, rarum orbis lumen, et hunc Scotiae (sane tuae) animum testaretur. Dabunt alii meliora, et danto, meliori animo nemo.
TUAE MAIESTATIS SUBDITUS OBSERVANTISSIMUS
DAVID HUMIUS THEAGRIUS
REGI SUO SCOTIAE GRATULATIO
Ergo ades (o!) tandem, remoras et dispulit omnes
Expectatus amor patriae, nec vota precesque
Incassum cecidere meae: nec, quae irrita pro te
Multa gemens ternis duxi suspiria lustris,
Ex quo trans Tamesin Caledonis lentus ab oris 5
Natus abes, matri dilectus, pignora supra
Quot dederam dum mater eram. Te flumina nostra,
Te liquidi fontes, et tristi murmure sylvae,
Et riguae lachrymis valles, nemorosaque montes
Culmina te moestis suspiravere cavernis 10
Tot lustra. At iam Tueda pater, iam flumine Fortha
Excipit, et montes Loumundi, et regia celsis
Regibus, et regnis foelix Falclandia. Mox iam
Ocellique iuga, et Sterlini ingentia fidi
Moenia, reptatumque solum,
et vagitibus aether 15
Pulsatus cunisque tuis. Stat turribus altas
Ostentans pinnas, et collibus omnibus unum
Eminet Edinum, et celsi fastigia sceptri
Vendicat, imperio locus aemulus, ut reducem te
Iam gaudeant, vultumque et amatum, et amore verendum 20
Festinant vidisse tuum. Iam flumina nostra,
Iam liquidi fontes, et laeto carmine sylvae,
Et resonae cantu valles, nemorosaque montes
Culmina, ilaetos tollunt ad sydera plausus
Et regem salvere iubent, et gram ata benignum 25
Ac memorem agnoscunt, lati tanta aequora campi,
Tam longum qui emensus iter, se cernere, tantus
Venisti, et veras aluisti in pectore flammas.
O si magnorum, prisco quos tempore, vatum
Te dignos enixa fui, nunc afforet ullus,30
Aptis aequaret numeris qui grandia rerum,
Grandia qui dulci molliret carmina melle,
Quas grates, quae vota tibi, quo carmine laudes
Cantarent meritas! Nunc tecum in proxima regna
Quum tuleris Musas, facilis cape, non quod Apollo, 35
Sed
quod dictat amor patriaeque, Deique, tuique
Verus amor, primis cunarum coeptus in annis,
Nunc quoque sub serae perdurans tempora vitae,
Non dente aevi ullo, non terrae tractibus ullis,
Invidiave ulla, vel detractoris iniqui 40
Carpendus sermone ullo, aut rumore sinistro.
Ingens Fergusii, primus qui Scotica sceptra
Fundavit, soboles sexta et centesima, regnis
Felix illucesce tuis, parilique vigore
Fortunaque pari, regnum fundato Britannum, 45
Atque pari fato regnum firmato Britannum,
Et firmum in seros totidem transmitte nepotes,
Quot atavos magnos numeras, ni machina mundi
Praeveniens vasto vertat regna omnia lapsu.
Ingens Brusiade, solus qui Scotica sceptra 50
Restituitque suis natalibus, inque nepotes
(Parva habita, haud parvis olim fundamina rebus)
Transtulit), huc ades, et patrios agnosce penates,
Fatalis soboles, fatali ab origine nona,
Debita tot regnis, Scoti, Anglo Franco et Hiberno, 55
Quaque rigat Tiberis, et qua Iordanis inundat,
Quanquam animos imples tanto molimine, quanquam
Fata implens hominum spes et vota omnia vincas.
Ingens Banchonis soboles, natique Fleanchi,
Unde Stuarta domus, tot regni sceptra, per annos 60
Molitur, prisco Britoni genus, et genus Anglo,
Normanno, et Franco, et Dano, Hispano, atque Alemanno,
Regibus, imperio, et ducibus permista, nec ulli
Extera, quot iactat proceres, ingentibus usquam
Foeta viris Europa, et rerum admovit habenis. 65
At patria haec, natum haec te suscipit, haecque parentem
Suspicit, atque amat, atque colit, prolemque patremque
Atque polum votis pro prole et patre fatigat.
Atqui haec inter tot diademata celsa corollam
Annumerare tuis titulis fas ducis et unam 70
Privatam (verum magnis de regibus ortam,
Regibus affinem magnis, regumque gerentem
Saepe vicem bellique domique, et (quod satis unum est)
Gignentem celsum generoso semine regem,
Regem, quo tellus maiorem non videt, unus 75 S
Qui terna imperii tractas sceptra alma Britanni)
Douglasiam, Angusiamque domum: virtute secundam
Haud ulli quos prisca aut Roma aut Graecia iactat,
Seu numero heroum, seu robore mentis et armis,
Sive fide in patriam, sceptrorum ut millia sceptris 80
Accumulesque tuis, numeresque in
stemmate reges,
Latus quotcunque orbis habet. Non ultima laus haec,
Tam dignus, etiam duxisse heroibus ortum.
Atque haec maiorum sunt nomina celsa tuorum.
Sed quis priva tuae libet praeconia laudis? 85
Orbis opes, et deliciae, rex maxime, regum
Miraclum: regnis privata, et regia miscens
Privatis decora, et Musas diademate adornans,
Et Musis diadema, altum almis, aureum amoenis,
Utile iucundis, humanum divite vena 90
Divini ingenii, supra humana omnia longe
Surgentis, quam nulla industria, non labor ullus,
Discentisve, aut monstrantis prudentia solers
Contulerit. Datur haec artes, divinitus, inter
Una omnes: At nec divis datur omnibus, uni 95
Regum sed donata tibi. Quid livida frustra
Invideas turba, et quocunque in nomine carpas?
Nec minus hoc privum est, rarum per saecula, cunctis
Miraclum terris, Tu qui bello quatere orbem
Armisque, animisque potens, terraque marique 100
Posses, vicinasque ciere in proelia gentes,
Pacis amans, colis almam, et pacis dicier author
Eligis, ac populos in bella cruenta ruentes,
Germanos Gallosque, Italis, Batavosque et Iberos
Compositis froenas odiis, gestisque beatus 105
Sic dici, sic esse haud falso nomine gestis
Arbiter Europae, perque Europam arbiter orbis.
Nec minus hic mirum est (mirari ut desinat auris
Assueta, atque oculi) quod tot Caledonis in oras
Anglorum ducens turmas, pacem tamen una 110
Ducis, et innocuas das foedere iungere dextras.
Salvete, o vere fratres, quos Rhenus et ipsi
Agnoscunt Batavi, vos Tueda, et Forth7a, Tausque.
Scotia vos omnis, cognata hac voce, salutat.
Este boni, vultusque, et amicas sumite mentes, 115
Communemque patrem communi adducite cura,
Communemque Deum, et communia foedera, et ipsam
Communem matrem, terram memorate Britannam.
Nullae hic insidiae, veracibus omnia aperta
Sunt Scotis. Fastus absitque iniuria verbis, 120
Non mage securi Tamesis degatis ad undas.
Crescit opus minuendo, solo defunctus in astra
Perferor. O coeli soboles, gratissima coelo,
Et coelo defensa, et adaucta, altoque locata
Regnorum in solio; et coelesti rore rigata 125
Doctrinae eloquiique, unde aurea vena liquente
Melle fluit dulci demulcens pectora, et unde
Fulmina, Tarpeias olim quassantia turres,
Telaque, coelesti vibrata a robore torques,
Aequatura solo quicquid coelo obstitit alto, 130
Coeli cura solo donec coelestia tractas
Hospes adhuc, idem hospitio cum liber ab isto,
(Carcere, su mavis) patrium conscendis Olympum.
Incola tum coeli, coelo regna altera (tanto
Te maior, quanto terris coeli ardua) sume. 135
Interea, coeli domino tua militet omnis
Cura manusque, Iacobe. Ingente ingentior omni,
Tamque bono melior quam qui tibi sceptra decusque
Conciliat sceptris, tu rursus sceptra, decusque
Imperiumque illi, mentemque manumque dicaris: 140
Quam decus hoc unum ducas, quam gloriam ab uno hoc
Surgere fonte putes. Sic magnus, caetera calca
Sub pedibus. Sceptra illa tua, ac diademata, et ipsos
Fergusium, Brusiumque, et cum Banchone Fleanchum,
Atque Stuartorum genus, et tot stemmata regum, 145
Et laudes quascunque tuas, seu sorte data, seu
Ingenio, geniove, animove, aut corpore dotes.
Hoc mihi coelesti nutritus nectare, quondam
Hausta tibi haec pietas, cum lacte infixa medullis
Insedit, sedeatque omnes mansura per annos. 150
Haec, tua te genetrix, iterata voce, saluto:
Hac te nata colo. Roseo, mox nectar, ab ore
Stillans laeta legam. Labrisque (o!) oscula labris
Surripiam, et tenero circumdabo brachia collo.
Aut hoc si nimium est, imis do basia plantis 155
Et longe retro venerans, vestigia lambam.
Vive diu, prolesque paterque mihique Deoque,
Atque orbi, prudensque piusque, et magnus et ipso
Te maior. Coeli quum expleris munera, coelo
Inserere, et vere rex cuncta in saecula regna. 160
AD EUNDEM
Humia gens, Anglis occurrere sueta sub armis,
Et facere atque pati fortia, docta manus
Cur nunc pacatas, dextras cur iungit inermes?
Quos solita est hastis, excipit hospitio,
Haec tua, pax mundi, bonitas miranda Britannis, 5
Post hunc, pax mundi, sors, Iacobe, tua est.
AD EUNDEM
Prima tui quondam fida et custodia regni
Humia gens, belli principiumque tui.
Nunc sum principium pacis, quique agmina suevi
Ducere; laetantes ducimus ecce choros.
Quique horrentem hastis Scotorum, in proelia turmam5
Horrida, cumque Anglo iungere bella fero.
Mentiar, aut nullis horrendam ducimus Anglam,
Iudice te: vultum respice, sive animum.
Nec fera miscemus truculento proelia Marte:
Sed colimus casti foedera sancta thori. 10
Hinc surgunt mihi structa palatia diruit Angla
Quae quondam, melior iam struit Angla manus.
Ηinc quam fausta tibi procederet unio, si sic
Exemplo saperes, insula tota, meo.
DAVID HUMIUS
SCOTO-BRITANNUS
DEXTRAE OSCULA
Quod se effusa tuae dextrae implicat, oscula libat
Scotia, in amplexus foemina virque ruit,
Haeret et avelli nequit, et rursum oscula iungit,
Et rursum inque manus proruit inque pedes,
Hoc omnis sexusque aetasque, hominum hoc genus omne, 5
Oppida sive colat, seu colat arva, facit,
Quid nisi amor pietasque in te regemque patremque?
Quid nisi devoti pignora certa animi,
Et tua quod facilem populo se praebet amanti
Dextera, qua populus basia libet amans? 10
Quid nisi amor tuus est? Dulce hoc certamen amoris,
Tune illum melius, tene amet ille magis.
Non apicem imperii minuis sic: nesciit
Qui credat, verum qua cluat imperium.
Caetera ducuntur vinctis animantia collis, 15
Et praebent stimulis tergora, et ora lupis.
Ast homini vinclum cor: corde is ducitur uno,
Praecipue priscam qui Caledona colunt.
Hos collo quisquis conetur ducere, collum
Seu sibi sive illis ruperit ille prius. 20
Nec tamen hoc facile est: quisquis tentavit, inanem
Vim sensit, casu vel luit ipse suo.
At tu corda tenes, rex, foelix usque tenebis,
Sic regis, ingenio sic fruerisque tuo.
Prudens perge, Iacobe, et amari, et mitis amorem 25
Testari, imperii vincula vera pii.
TARDA IMPRESSIO
Primus ego in patriam reduci, Tueda ostia propter
Prima tibi a Musis munera grata dedi,
Primitias patriae primas gratantis, et aurae
Tot laudum quot adhuc Scotia tota canit.
Prima ubi pacatas duxit gens Huma turmas, 5
Crevit ubi exemplis unio prima piis.
Idem inter primos tantae natalia famae,
Et cecini vitae limina prima tuae:
(Ipse licet primis tunc vixdum egressus ab annis)
Et prima auspiciis sceptra Britanna tuis. 10
Ultimus edo tamen, seu sors ea, seu fuit omen,
Et nimium genio fata sinistra meo,
Ut qui primus amore fiem, tamen ultimus esse
Re merear, nullo forsan et esse loco.
Quicquid id est, capito haec prima-ultima carmina, semper 15
Voto, animo, obsequio prime Iacobe meo.
DIFFICILIS EXHIBITIO
Haec tibi Barvicum, Dunglassum haec, missa Setonum haec
Carmina, Kinnardum haec destino metra tibi,
Haec eadem Edinum venienti, abeunti, adeunti,
Atque manenti iterum; iamque abeunti iterum.
Idibus haec Maii, Iuni, Nonisque Kalendisque, 5
Ora quibus fratri luna dat, abdit, abit,
Et primo, medioque die, ieiunia frangas,
Seu somnos, quum te prandia, coena vocat,
Scripta, et rescripta, et vix tandem excusa, serenos
Vix tamen est vultus aspicere illa tuos. 10
Sic, tibi quae quondam puero, puer ipse, Iuventa
Quae prima, media; virque, senexque cano,
Sterlini, Edini, Londini ad moenia magni,
Anglia quando aditu, Scotia quando abitu
Indoluit, moesta, et gavisa est laeta, gementi 15
Condoleoque illi, gratulor atque tibi.
Nil queror: hoc voluere, hoc volvunt, atque revolvunt,
Dextra seu fata haec, sive sinistra voces.
Ingenii verum specimen referentia: quo te
Praesentem, absentem prosequor, ardeo, amo: 20
Atque loco hoc omni, sorte omni, tempore in omni,
Post, tibi culta eadem, numina magna, colo.
Haec mihi, adhuc vivo, mentem testantia: functo
Haec eadem mentis sint monumenta meae.
SCOTIAE CUM ANGLIAE AMICUM CERTAMEN
Hostibus hostis ego quondam pugnantibus Anglis
Pugnavi, inque truces trux fera tela tuli,
Opposuique odiis odia infesta, ignibus ignes,
Arma armis, factis et fera facta feris,
Atque tuli, et retuli belli damnia omnia: praedae 5
Actae, versae arces, oppida, stratae acies.
Iam vastos posuere animos, Sequor, ipsaque vastos
Pono animos. Ponunt praelia, pono et ego.
Armaque depono dextra, atque atrocia lingua,
Cumque armis, armis deteriora odia. 10
Quin prior officiis certo, amplexorque sororem,
Et prior in verum foedus amore voco.
Communisque patris, patriae communi honorem,
Haec mihi sint, haec sint maxima vota tibi.
Ergo agito, et vel me dulci hoc certamine vince, 15
Vel vincam longe teque tuosque, soror.
Hoc mihi certamen superest. Certare sorores
Sic fas, sic vinci et vincere, dulce mihi.
SCOTIAE AD REGEM VALE
Nate avulse sinu nostro, quanquam oscula nondum
Sat dederim, amplexu nec satiavi animum,
Quid querear, aut culpem? Fata hoc, hoc numina poscunt,
Nec mala duco mihi, quae bona credo tibi.
Ergo vale, et longos impleto Nestoris annos, 5
Atque aliqua ut redeas omnia vince iterum.
Interea, tibi cum teneris Amaryllis in ulnis
Mollior amplexus blanditiasque feret,
Sis memor, et tacito ducens suspiria corde,
Dic tecum, “haud minus hac me mea Phyllis amat.” 10
SCOTIAE AD ANGLIAM VALE
Chara soror, seu pulchra audire aut maxima mavis,
At soror, a chara sume sorore vale.
Qua potui verum conata ostendere amorem,
Quicquid id est, veri pignus amoris ama,
Et cole quem natum mihi, dant tibi numina regem 5
(Nec querar, aut usquam numina dura vocem).
Sic tamen hoc de te merui, quod amore mereri
Officiive ulla sedulitate queam,
Quando tui Tamisis laudabis flumina longe,
Dic etiam Forthae non inamoena mei, 10
Et tua cum felix mirabere pignora mater,
Dic, habet et nulli pignora spreta soror.
Quumque tuos speculo dignos speculabere vultus,
Dic,“ vultu et nostra est non inhonesta soror.”
Finis
UAE desueto mihi hisce studiis,